Granice w codziennym życiu pełnią wiele istotnych funkcji, które pomagają w organizacji i regulacji różnych aspektów naszego życia.
Oto kilka przykładów sfer Twojego życia, w jakich granice mogą Ci pomóc:
Życie z osobą uzależnioną usłane jest różnymi trudnościami i rollercousterem emocji i uczuć. Niestety najwięcej jest tych negatywnych emocji, które negatywie wpływają na bliskich osób uzależnionych.
Przykłady uraz, które mogą powstać w relacji z osobą uzależnioną.
Będąc osobą współuzależnioną Twoje myśli ciągle krążą wokół pomicy osobie uzależnionej. Więc jak się wyrwać z tej spirali ratowania drugiej osoby i skupić się na swoim zdrowieniu?
Stawianie granic w relacji z osobą z problemem alkoholowym to niezwykle trudne, ale niezbędne zadanie. Granice pomagają chronić nas samych oraz nasze emocje, a także mogą zainspirować osobę uzależnioną do podjęcia działań w kierunku zmiany.
Oto kilka kluczowych wskazówek, jak skutecznie stawiać granice alkoholikowi.
Życie z osobą uzależnioną to często emocjonalna huśtawka. Urazy, które mogą powstać w wyniku takiej sytuacji, są głębokie i trudne do przepracowania. Warto jednak zrozumieć, czym są te urazy oraz jak można sobie z nimi radzić.
A więc czym są urazy?
„Wystarczy przestać pić.”
„Gdyby naprawdę chciał, to by przestał.”
„Ma rodzinę, pracę, wszystko – czemu więc dalej pije?”
Takie pytania najczęściej są zadawane przez wiele osób patrzących z boku na osobę uzależnioną. Ale prawda jest taka, że alkoholizm to nie kwestia silnej woli – to choroba.
Uzależnienie od alkoholu to nie tylko problem z piciem. To choroba, która wpływa na myślenie, emocje, relacje i całe funkcjonowanie człowieka. Jednym z jej najbardziej bolesnych objawów – dla bliskich – jest kłamstwo i manipulacja.
Ale dlaczego osoby uzależnione tak często kłamią, nawet wtedy, gdy prawda wydaje się oczywista?
Współuzależnienie to nie jest tylko bycie „z kimś uzależnionym”. To głęboki stan emocjonalnego zaangażowania, w którym własne potrzeby, granice i tożsamość zaczynają się rozmywać – bo cały świat zaczyna kręcić się wokół drugiej osoby: jej problemów, nastrojów, uzależnienia.
W codziennym biegu łatwo skupić się na tym, czego nam brakuje – na obowiązkach, problemach, trudnościach. Często przechodzimy obok pięknych chwil, nie zauważając ich w natłoku zmartwień. A przecież to właśnie w uważności na to, co dobre, zaczyna się zmiana. Praktykowanie wdzięczności to prosta, a zarazem głęboko transformująca praktyka, która może wpłynąć na nasze życie bardziej, niż się spodziewamy.